کد خبر: ۲۱۰۳|
تاریخ انتشار: ۰۲ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۷:۴۴
تعداد نظرات: ۱ نظر
محسن رضایی فرمانده سپاه پاسداران انقلا‌ب اسلا‌می دوران دفاع مقدس درباره آغاز زمان جنگ و رشادت های رزمندگان در جبهه ها خاطراتی را بیان کرد.
عملیات والفجر 8 چند نکته مهم دارد که یکی از آنها این است که درعملیات خیبر و بدر متوجه شدیم که عوامل نفوذی ارتش عراق در ایران زیاد است و از طرفی هم آمریکائیها از طریق ماهواره اطلا‌عات را می گیرند و به‌دشمن می دهند.

خاطرات دكتر محسن رضائي از عمليات والفجر 8

هنگامی که تعدادی از منافقین هم دستگیر کردیم متوجه شدیم اطلا‌عات جمع آوری می‌کنند و به عراقیها می دهند. ما به فکر افتادیم که چه کار کنیم تا برنامه های اطلا‌عاتی آنها را دور بزنیم و فریب بدهیم به همین منظور رفتیم به منطقه هویزه و وانمود کردیم، به دشمن که می خواهیم برای بار سوم از هور عبور کنیم، اما 250 کیلومتر دورتر این منطقه عملیات اصلی را در اختفاع کامل طراحی کردیم.

به طوری که در روز هیچ کس کار نمی کرد در منطقه و شب ها هم کمپرسی ها ولودرها کار می کردند و تجهیزات می آوردند در تاریکی کامل بود و چراغ های ماشین هم گل آلود می کردند و این نخستین ابتکار ما در جنگ بود. لذا در جای دیگر برای مقابله با ما آماده شد و ما از جای دیگر سردرآوردیم که منطقه فاو بود، دشمن در آن منطقه حضور جدی نداشت هر چند میادین مین و سیم خاردار و لشکری که در خط می جنگید.

چند روز قبل از عملیات به ارتش عراق اطلا‌ع داده بودند، ایرانی ها می خواهند از این منطقه حمله کنند اما فرمانده لشکر گفته بود،اطلا‌عتتان غلط است. بعد از آنکه ما وارد فاو شدیم تازه ارتش عراق فهمید که فریب خورده است.

رودخانه اروند برای ما چند مشکل داشت، عرض وسیع و هر 24 ساعت 4 جریان آبی. یک جریان از شمال به جنوب 6 ساعت بعد حرکت رودخانه از جنوب به شمال به دلیل جزر و مد آب بالا و پایین می شد و حتی اگر جنگی هم نبود اولین مشکل برای عبور از رودخانه همین جزر و مد آب بود، که در سواحل باتلا‌ق بوجود می آورد.

در آن طرف رودخانه، در نزدیکی شهر فاو عراقی ها نورافکن روشن می کردند، که تمام سطح آب روشن می شد و یک نگرانی جدی ایجاد می کرد. دشمن چندبار روی آب شلیک کرد، که فرمانده لشکر 25 کربلا وضعیت را به من گفت و من به وی گفتم که شما متوقف شوید و هیچ حرکتی نکنید.

پس از خاموش شدن نورافکن، نیروها ساحل را گرفتند و شهر هم گرفته شد اما از روز ششم و هفتم پاتک های دشمن شروع شد. ما هفتاد و پنج روز در فاو می جنگیدیم و جنگ سختی بود به طوری که برخی از فرماندهان از سنگرهای خود نمی توانستند خارج شوند حتی به اهواز بیایند.

همانجا بود که دشمن به دلیل شکست در فاو و قطع ارتباط عراق با خلیج فارس شدیدترین حمله شیمیایی را انجام داد و در عرض 10 روز  هزار نفر از نیروهای ایران شیمیایی شدند.

عملیات کربلای 5 داستان جالبی دارد که در آن عملیات ما برای عملیات کربلای 4 آماده شده بودیم، که ناچار شدیم در عملیات اول که شکست خوردیم، بگذاریم کربلای 4 و به دشمن وانمود کنیم که‌عملیات ما همین بود و عملیات سالیانه ای که ما برای آن خودمان را آماده کرده بودیم، همین بود لذا اسم عملیات را کربلای 4 گذاشتیم.

به همین دلیل نیروها را به سمت عقب اهواز آوردیم و 10 روز بعد درهمان منطقه جنگ را دوباره شروع کردیم و دشمن را غافلگیر کردیم. با وجود ناباوری تعدادی از فرماندهان خودمان حمله کردیم و حتی تا 4 ساعت بعد از حمله همان فرماندهان می گفتند، که به دلیل پیشروی خوب چراغ های بصره را می بینم و به یک فتح الفتوح نزدیک می شویم.

اما از روز دوم و سوم لشکرهای عراق آمدند و قویترین آتش بازی دشمن درطول جنگ بر علیه ما در آن نقطه انجام شد و 2 شبانه روز طول کشید و 2 هزار قبضه توپ علیه ما شلیک شد و باران گلوله بود که بر سر ما می آمد.

وزیر دفاع ارتش عراق روبروی تلویزیون عراق به صدام گزارش می داد که ما 2هزار قبضه توپ شلیک می کردیم حریف آنها نشدیم‌، اما صدام گفت که شماجلوی ورود آنها را به بصره گرفتید. عملیات کربلای 5 به ما این امکان را داد که سرزمین هایی که گرفته بودیم را محافظت کنیم و همین عملیات بود که منجر به صدور قطعنامه 598 شد.

وقتی قطعنامه 598 صادر شد، مدتی طول کشید تا ایران قطعنامه را قبول کرد و دلیل آن هم دو پهلو بودنش بود و قرار شد عملیات ایران ادامه یابد تا این موارد مشکوک مرتفع شود تا در مذاکره مشکل کمتر داشته باشیم.

یک هفته تا 10 روز گذشته بود اما عراق از اعلا‌م پذیرش قطعنامه تفره می‌رفت که بعد از این مدت صدام با حمله به ایران جواب قطعنامه را داد و آن 10 روز آخر جنگ برگشتیم به اول جنگ یعنی ارتش عراق وارد خاک ایران شد و خرمشهر را محاصره کرد و جنگ سختی صورت گرفت و آنها قصد داشتند بادست پر بیایند سرمیز مذاکره.

نیروها با تمام قوا مقاومت کردند و دشمن را عقب زدند و به مرز رسیدیم، در همین حال به ما اطلا‌ع دادند، ارتش عراق و منافقین در حال رفتن به سمت سرپل ذهاب هستند واحتمالا پیشروی خواهند کرد.

من رحیم صفوی و تعدادی دیگر را در خرمشهر گذاشتم تا مقاومت کنند و خودم‌سوار هلی کوپتر و تعدادی از افراد لشکر 10 سیدالشهدا رساندیم به اسلا‌م آباد غرب. وقتی رسیدیم منافقین تازه داشتند از اسلا‌م آباد عبور می‌کردند تا به کرمانشاه برسند. ما با چند تیپ در تنگه چارزبر، چند شبانه روز با آنها جنگیدیم تا منافقین را منهدم کردیم و بعد از آن بود، که عراق شکست خورد و قطعنامه 598 را پذیرفت.

صدام اگر در روزهای آخر جنگ خرمشهر یا کرمانشاه را می گرفت حتما قطعنامه 598 را کنار می زد و می گفت، باید قطعنامه 599 صادر شود، هر چند آتش بس را می پذیرفت.

یک ناگفته های من مربوط به سالهای اول جنگ است که یکسال گذشته بود و ایران 5 استان خود را از دست داده بود. یک روز مرحوم حاج احمد آقا با من تماس گرفت و گفت که امام با من کار دارد.

من به جماران رفتم و دیدم امام قدم می زند و به من گفتند: سن شما چقدراست؟ گفتم 27 سال امام فرمودند: برو دست پاسداران بگیر و اوضاع جنگ را عوض کن. فردای آن روز حکم فرماندهی سپاه من را از صدا و سیما خواندند و من وقتی رفتم جبهه همه نیروهای ما 30 هزار نفر بود و هیچ تیپ و لشکر و توپ و تانکی هم نداریم.

تنها 30 هزار نیروی شهادت طلبی بودند که سلا‌ح سبک داشتند اما یکسال بعد از حکم امام (ره) ما خرمشهر را آزاد کردیم و 12 تیپ رزمنده بسیار قوی تشکیل داده، تعداد زیادی تانک و نفربر از خود عراق به غنیمت گرفته بودیم.
مطالب مرتبط
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۱
غیر قابل انتشار: ۰
روزعلی محمودی چالبطانی ازلردگان
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۵۹ - ۱۳۹۴/۱۰/۲۵
0
1
سلام سرداررضایی جراازعملیات والفجر ده هیچ صحبتی نیست درصورتی که این عملیات یکی ازبزرگترین وموفق ترین عملیاتها بوده .....روزعلی محمودی جانباز 45درازشهرستان لردگان