از بین بردن محاصره اقتصادی بدون فهم اقتصادی امکان پذیر نیست/ احیای ارزش ها آرمان من است/مبارزه با فساد را از خودمان و خانواده خودمان شروع کنیم/یارانه 450 هزارتومانی کارشناسی شده است/اقتصاد را غیر شرطی می کنیم/در دولت ما همه استان ها در کابینه حضور دارند/دولت باید سرچشمه فساد را خشک کند

به گزارش rezaee.ir دکتر محسن رضایی عصر روز یکشنبه نهم اردیبهشت 1400 در برنامه «با دوربین» با ملت ایران به گفتگو نشست. نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری گفت: با سلام و درود به روح پاک شهدا بویژه امام راحلمان و عرض سلام و ادب محضر ملت بزرگ ایران، من محسن رضایی سرباز وطن هستم.از هفده سالگی تا امروز به این شغل افتخار می کنم. از هفده سالگی من وارد سیاست شدم. 1350 تا 1357 هفت سال در مبارزه با رژیم شاه به گروه انقلابیون پیوستم. خوشحال هستم که در آن مقطع نه با مارکسیست ها و نه با منافقین، همراه نشدم و با موج عظیمی که ملت ایران، تحت رهبری امام عزیز ما به وجود آورد، من همراه شدم.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، سیاست را ادامه دادم. اما چندماهی طول نکشید که ترورها و انفجارات شروع شد. لباس سیاست را در آوردم و لباس سربازی جدیدی را به نام پاسداری بر تن کردم. آمدم در میدان و تا شهریور 1360 یعنی تقریبا دو سال و نیم با کمک جوانان برومندی مثل آقا مهدی زین الدین و حسن باقری، امنیت و اطلاعات ایران را ساماندهی کردیم. ترورها را پایان دادیم ولیکن دوباره متوجه شدم که باید قیام سومی را آغاز کنم. بیایم در دفاع، امام من را در 27 سالگی فرمانده سپاه کردند و من با جوانان، عزیز و بزرگواری همچون همت ها و باکری ها، قاسم سلیمانی ها، با همدیگر در یک جنگ بسیار سخت، همه سرزمین مان را آزاد کنیم. 

اما عجیب است ای مردم عزیز. من در همان دوران جنگ، متوجه شدم که حادثه بعدی ایران، محاصره اقتصادی ایران است. حسن باقری شهید بزرگوار ما که یکی از جوانان استراتژیک و فرماندهان راهبردی ما بودند، در 13 بهمن 1360 یادداشت کرده ، برادر محسن گفتند: این جنگ را تمام می کنیم ولی امریکا ما را محاصره اقتصادی خواهد کرد و خودمان را باید برای آن دوران آماده بکنیم. لذا بلافاصله که جنگ تمام شد، من یک قیام چهارمی را شروع کردم، آمدم قرارگاه سازندگی را در سپاه درست کردم. همه لوازم مهندسی که یک زمانی سنگر و جاده درست می کردیم را آوردیم اینطرف و اتوبان و سد ساختیم، بعد از هشت سال به نتیجه رسیدم که  کافی نیست. 

اگر ما بخواهیم محاصره اقتصادی را از بین ببریم و بخواهیم اقتصاد ایران را درست کنیم، بدون دانایی و بدون فهم اقتصادی امکان پذیر نیست. آمدم از مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت قبل از انقلاب، رفتم دانشگاه تهران و لیسانس و فوق لیسانس و دکترای اقتصاد را گرفتم و بعد هم که آمدم در مجمع تشخیص، در این مدت 20سال که مشاور مجمع و رهبر انقلاب هستم، آمدیم و سیاست های کلی اقتصادی را تنظیم کردیم. ولی افسوس از اینکه این همه سیاست های کلی رهبر معظم انقلاب که به هر سه قوه ابلاغ می شد ، حتی ده درصد آن عمل نشد و اگر عمل می شد این وضعیت اقتصادی کشور را نمی داشتیم. من علامت دیگری به شما بدهم که صداقت خودم را به شما نشان بدهم، که برای چه چیزی من به این انتخابات وارد می شوم؟ چرا این کار را می کنم؟ علامت دیگر من آن هزار تومانی است که در سال 1392من روی دست بلند کردم، یکی از آقایان یک کلید در آورد ، من یک هزار تومانی درآوردم و گفتم: ملت ایران پول ملی ما سقوط می کند. من می خواهم بیایم با کمک جوانان ایران نگذارم پول ملی سقوط کند. شما خودتان قضاوت کنید که آن موقع با هزار تومان چند تا نان و چند تا تخم مرغ می شد خرید؟ امروز یک تخم مرغ چقدر است؟ 350تومان آن موقع برابر هزار تومان امروز است. چرا معلمین ما و بازنشستگان ما و حتی کارمندان ما  اوضاعشان به این وضع رسیده و چرا در این وضعیت زندگی می کنند؟

من خودم را شرمنده ملت ایران می بینیم که یک زمانی کنار شهدای بزرگی من بودم، اینها آرزوی چه چیزی داشتند؟ آرزوی چه ایران بزرگی را داشتند؟من شرمنده ام. من نمی دانم فردا در صورت برادران عزیزم وقتی با آنها ملاقات می کنم، چه جوابی بدهم؟ که شما بعد از ما ماندید و کاری نکردید؟ من یک حرفی دارم. به برادرهایم می گویم که من دوبار که در انتخابات ها آمدم آبرویم را کف دست گذاشتم و همواره می گفتم اقتصاد. مردم اقتصاد! 

الان هم برای بار سوم هم آبرویم را کف دست گذاشتم که بیایم و برنامه هایم را بگویم. البته من به رای شما همیشه احترام گذاشته ام. از همه دولت هایی که شما انتخاب کردید، هر چند که نقد داشته ام و در هیچکدامشان نبوده ام اما از آنها حمایت کرده ام. حداقل سه دولت اخیر را در مجمع تشخیص مصلحت، همه وزرای اینها را آورده ایم و نظراتشان را گرفته ایم، کارشناس ها با آنها صحبت کردند، سیاست های کلی را تنظیم کرده ایم. مقام معظم رهبری این سیاست ها را دیده و اصلاح و ابلاغ کرده ولی در هیچکدام از این دولت ها نبوده ام اما من امروز شرمنده این وضع هستم.باید در ایران، نان قرضی، زباله گردی و کولبری باشد؟

من همیشه در زندگی ام به تخصص، علم و دانش توجه کرده ام و اگر دانش اقتصاد را نگرفته بودم و اگر استاد تمام اقتصاد نبودم و اگر سیاست های کلی اقتصادی را تنظیم نمی کردم، هیچگاه حاضر نبودم وعده ای به شما بدهم. اگر من امروز از یارانه 450 هزارتومانی صحبت می کنم، این حرف دقیق دقیق است و پشتوانه دارد. قابل عمل است. به نحوی هم عمل می کنیم که تورمی به وجود نیاید و هزینه هم روی بار دولت به وجود نیاید. چون سالانه معادل 130 میلیارد دلار یارانه ای داده می شود که خیلی از آن را ثروتمندان می برند و در لوستر و وسایل لوکس خانگی، مصرف می کنند. در حالی که برق یک لوستر ثروتمندان برابر مصرف برق یک کوچه در جنوب شهرهای ایران است. چرا باید این بی عدالتی و نابرابری باشد؟ این وضع را باید با تخصص و با دانایی حل و فصل کرد و جلو برد. 

آن آرمان ها و آن ارزش ها که در ابتدای انقلاب و در ابتدای دفاع مقدس و بعدها ملت ما به دست آورد و به آن تکیه کرد و بلند شد و قیام کرد، متاسفانه در طول سالها اخیر در دهه های اخیر، از بین رفت. احیای این ارزش ها از مهمترین اهداف من است. این که دوباره اعتماد به نفس و خلاقیت و نوآوری را وارد زندگی و صنعت و کشاورزی و اداره کشور بکنیم. احیای این ارزش ها آرمان من است. این قیام برای جوانگرایی است. واقعا نشستن روی این صندلی ها و چسبندگی که به وجود آورده و متوسط سن زمامداران ما دارد روز به روز بیشتر می شود، نیاز به یک قیام دارد. به سادگی با توصیه و اینکه بگویم می آییم و جوانان را به کار می گیریم اجرا می شود. چطور قاسم سلیمانی ها، آن مردان بزرگ در خط مقدم شرکت کردند. چطور وقتی به امام گفتند جان شما در خطر است، وارد ایران نشوید، امام فرمودند: مگر خون من از ملت ایران رنگین تر است؟  چه کسانی این رعب و هراس را در بدنه جوانان مان تزریق کردند؟ جز دولت مردان و نحوه اداره کشور؟ این باید احیا شود؟ قیام علیه انحرافات، قیام علیه تبعیض، قیام علیه فساد. 

ما دوباره باید قیام بکنیم. از صدر گرفته تا ذیل. این که ما برویم یک سری از  خرده مفسدین را بگیریم ولی فسادهای بزرگ را رها کنیم که کاری نکرده ایم. دوباره فساد می آید. ما اگر راست می گوییم در مبارزه با فساد از خودمان و خانواده خودمان و فامیل خودمان شروع کنیم. از راس دولت گرفته تا بدنه این کار را باید انجام دهیم. در غیر این صورت مردم توجه نمی کنند. من روز اولی که جناب آقای رئیسی وارد قوه قضاییه شد، گفتم چون شما رقیب آقای روحانی بودید، شما از دولت شروع نکن. بالاخره مگر می شود در قوه قضاییه آدم مفسد نبوده باشد؟ شما دوتا قاضی مفسد را بگیر و اعدام کن و کار را از اینجا شروع کن. اگر ما از خودمان شروع نکینم، اعتماد به جامعه بر نمی گردد. ما تنها با صداقت می توانیم دوباره مردم را وارد یک قیام بزرگ بکنیم. ما بدون مردم نمی توانیم کاری انجام دهیم. ما جنگ را با مردم حل کردیم. ما انقلاب را با مردم حل کردیم. ما می خواهیم «ایران بزرگ اقتصادی» را در کنار همان ایران بزرگ سیاسی دفاعی امنیتی به وجود بیاوریم. بدون اقتصاد امنیت نخواهد بود. بدون اقتصاد معیشت نخواهد بود. بدون اقتصاد اقتدار و عزت نخواهد بود. 

اگر سربازان ما  می روند و در صلح سازی و امنیت سازی در عراق، سوریه و لبنان، بنا به تقاضای خود آن دولت ها مشورت می دهند و کمک می کنند، باید عربستان و ترکیه پشت سر تلاش ما که امنیت و صلح را بوجود آوردیم، کالاهاشان و تجارتشان بروند؟ چرا من می گویم  یک ریال در برابر یک ریال؟اقتصاد داشتن با برادری منافات ندارد. ما با همه کشورها برادریم. برادری سرجای خودش، تجارت هم سر جای خودش. ایران بزرگ اقتصادی مهمترین هدف بعد از احیای نظام ارزشی است.ما ایران بزرگ اقتصادی را ان شا الله درست خواهیم کرد. ما باید قیام بکنیم. 

 

قیام باید اول در برابر دشمن داخلی باشد. تبعیض و نابرابری مهمترین دشمن ما است. البته اسرائیل و آمریکا هم هست. اگر ما دشمن داخلی را حل بکنیم و آن وزیر را که بیش از هشت سال سرمایه گذاری در مسکن را متوقف کرد را کنار بگذاریم. وقتی اقتصاد ما رشد بکند، آمریکا و اسرائیل غلط می کنند به ما نگاه چپ داشته باشند. چون می فهمند فایده ندارد. مگر می شود یک ملت توانمند را بیایند و محاصره کنند؟

ما یک ملتی هستیم که در حوادث بسیار بزرگ بیشترین انسجام را از خودمان نشان می دهیم. نه در اروپا و نه در جاهای دیگر چنین انسجامی نیست. دولت ما برای وحدت ملی است. دولت ما برای همبستگی و برای برادری است. دولت ما برای بکار گرفتن همه اقوام ایرانی است. در دولت ما از همه اقوام در کابینه فردی وجود خواهد داشت. اقوام ایرانی، اقوام بسیار بزرگی هستند. نخبگان ایرانی، بانوان کشور، جوانان کشور بسیار موثر هستند. بایستی قبول کنیم که بذر را در سرزمین شوره زار نمی شود کاشت. بذر، زمین و آب متناسب با خودش را می خواهد. از طرف دیگر باغبان ناآشنا به کشاورزی را نمی شود زمین خوب و آب خوب و محصول را به او داد و میلیاردها دلار ارز را به باغبان تازه کار و بی تجربه داد و بعد یک مرتبه 18 میلیارد دلار در شرایط سخت کشور از خزانه خالی می شود و یک مرتبه پول ملی ما بدون پشتوانه می شود و قیمتش پایین می آید. ما هم زمین مناسب و بذر مناسب برای کشت می خواهیم هم باغبانی می خواهیم که ماهر و متخصص باشد. دولت ما این کار را خواهد کرد. من تا اقتصاد نخوانده بودم، شعار اقتصادی ندادم. وعده اقتصادی ندادم. اینکه می گویم 450 هزار تومان یارانه خواهم داد این موضوعی کارشناسی شده است. این مبلغ از صرفه جویی به دست می آید. ما هزینه جدیدی را برای دولت درست نمی کنیم. تورمی را شکل  نخواهیم داد. اینها را بعد به موقع توضیح خواهم داد. مناظره می گذاریم. مناظره با اقتصاددانان و ثابت می کنم که این کار شدنی است. 

ما باید از تکرار دولت های گذشته جلوگیری کنیم. هم در نوع آدم ها که ان شاء الله انتخاب خواهیم کرد و تعدادی را  تا الان انتخاب کرده ام. هم معاون اول و هم چهار پنج نفر از وزرا  تا الان انتخاب شده اند و ان شا الله تا نزدیک رای گیری از شما ملت ایران، بقیه را هم من انتخاب می کنم. 

هم آدم ها یعنی باغبان ها و هم خود این دولت و ساختار دیوانسالاری که مردم را مستاصل کرده است. رشوه باید بدهند! پشت صف باید بمانند! زمان را باید از دست بدهند. پس مانع اصلی ما تنها آمریکا و اسرائیل نیست. خود این ساختار دولت را اگر ما درست کنیم، مشکلات زیادی حل می شود. یا در مساله وزرا، آن وزیری که می آید به مدت هشت سال سرمایه گذاری در مسکن را تعطیل می کند، به خاطر اینکه این آقا با آن وزیر قبلی یک دشمنی داشته،یا این دولت می خواهد بگوید من با دولت قبلی فرق دارم. چرا زندگی مردم را متلاشی می کنید برای اینکه خودتان را به اثبات برسانید؟ دولت قبلی بالاخره یک دولتی بوده و شما هم یک دولتی هستید. ما و بقیه همه می آییم و می رویم ولی مردم باید کمترین هزینه را از رفت و آمد بدهند. چرا مسکن را تعطیل کردید؟ چرا سرمایه گذاری را پایین آوردید؟ باید محاکمه بشوند. از نظر من این فرد باید محاکمه بشود و بگویند دلیلشان چه بوده که سیصد صنعت را که پشتوانه مسکن بوده از بین بردند؟ 

کار دومی که ما انجام می دهیم تا به آن اهداف برسیم این است که اقتصاد را از حالت شرطی خارج می کنیم. ما اقتصاد غیر شرطی می خواهیم. الان هیچ کسی نمی داند که فردا چه می شود؟ می گویند که فردا مذاکره می شود. هشت سال است که مدام می گویند. بعد، مذاکره که می شود،جشن می گیرند. تا می خواهد این به نتیجه برسد یک کسی مثل ترامپ می آید و همه را کنار می گذارد. دوباره می گویند صبر کنید. ملت ایران چقدر باید صبر کنند؟ مذاکرات مهم است. دیپلماسی برای ما مهم است. مگر ما می توانیم یک دیواری دور خودمان بکشیم؟ ولی چرا اقتصاد را به آن وصل می کنیم؟ چرا اقتصاد را شرطی می کنیم؟ ما اقتصاد را غیر شرطی می کنیم که ثبات، آرامش و آینده نگری به وجود بیاید که کارآفرینان بدانند یک سال دیگر چه خبر است. 

یک جمله ای برادر من شهید حسن باقری دارد که می گوید: «ما باید به خودمان جرات بدهیم که اوضاع را تغییر بدهیم.» من واقعا اعلام خطر می کنم. این نابرابری و این بی عدالتی که در کشور به وجود آمده اساس نظام را با خطر مواجه می کند. خطر نابرابری دهها برابر بیشتر از حمله نظامی آمریکا به ایران است. نباید اینقدر به مردم فشار بیاید. امروز دهک های بالا یعنی آن ثروتمندان، 26 درصد یارانه ها را در گازوئیل و بنزین مصرف می کنند. فقیران جامعه و فقرایی که جزو طبقات پایین جامعه هستند، 2درصد از یارانه بنزین استفاده می کنند. چرا باید اینطور باشد؟ عدالت و امنیت دو روی سکه هستند. دولت ما، هم این آلودگی امنیتی که پیدا شده از جمله برادران عزیز ما را در کشور خودمان، از اسرائیل می آیند و شهید می کنند و بعد هم می روند و کسی اینها را نمی گیرد. آلودگی امنیتی و دست نفوذی ها را قطع می کنیم و هم مافیاهای واردات ، مافیاهای خودرو، مافیاهای فولاد، را سرجای خودشان می نشانیم. واسطه گری و دلالی، رفع تبعیض را درست می کنیم. با قدرت درست می کنیم. 

تکرار دولت های گذشته سم مهلک اداره کشور است. چه با قیافه جوان باشد. چه غیر جوان. چه با قیافه روحانی باشد و چه با قیافه اقتصاددان باشد. اینجا آدم ها مهم نیستند، یک تحولی در دولت می خواهیم. ساختار دولت را ما عوض می کنیم. چرا من می گویم ایالت های اقتصادی درست می کنیم؟ دست دولت را در اجرائیات مناطق قطع می کنیم.

زندگی مردم را باید به خودشان بدهیم. ما جنگ را با کمک مردم اداره کردیم. حالا اقتصاد دولتی می تواند به جایی برسد؟ نتیجه اش چه شده است؟ اولین مفسده همین است. فساد بزرگ این است. ما با تغییر در ساختارهای دولت و حل مساله دیوانسالاری در کشور سعی می کنیم که دولت آینده که دولت ما ان شا الله خواهد بود، تحولی در ساختارهای کشور به وجود بیاوریم. ما در این انقلاب عظیم ملت ایران، به یک نظام ارزشی و خیزشی رسیدیم. یعنی سر پای خودمان بلند شدیم. به طوری که از آن طرف دنیا ما را دیدند. ایرانی که دیده نمی شد در انقلاب و دفاع مقدس دیده شد. مساله بعد قیام برای انسجام است. چقدر تفرقه در کشور دست شده است؟ چقدر در کشور چپ و راست شده است؟ مساله  مردم چپ و راست و اصولگرا و اصلاح طلب و اینها نیست. ما دوباره باید دور هم جمع شویم. چرا نباید همه اقوام ایرانی در دولت عضو داشته باشند؟ در دولت ما همه استان ها در کابینه حضور دارند. در دولت ما جوانان، بانوان و مجرب ها هستند. باید خیلی از محدودیت های خودساخته ی سیاسی را ما کنار بگذاریم. قیام برای همبستگی، همدلی و وحدت ملی می خواهیم. دولت وحدت ملی شکل بدهیم. کار نداشته باشیم که چه کسی متعلق به کجاست؟ رنگ صورتش چیست؟ شهروند دست چندم قرار ندهیم مردمان را. شایستگی و اهلیت ملاک باشد. کارخانه را هم که به کسی می دهیم به اهلیت نگاه کنیم. نه اینکه طرف چون پولی آورده است کارخانه را به او می دهیم و او هم زمین و تجهیزات را می فروشد و ده برابر آن پول سود می کند و اصل تولید را از بین می برد. 

چگونه باید این کار را انجام داد؟ مساله عدالت و برابری برای دولت ما بسیار مهم است. این مهمترین شعار انقلاب بوده و مهمترین خواسته شما مردم عزیز ما است. بطور جدی روی این سرمایه گذاری می کنیم. منتها ما پیشگیری را در مبارزه با فساد، مهمتر می دانیم تا اینکه با مفسدین برخورد بشود. آن مهم است.  نه تنها مفسدین کوچک بلکه بزرگانی که دست به فسادهای بزرگ می زنند. اما پیشگیری از فساد چرا مهمتر است؟ دلیلش این است که اگر پیشگیری از فساد نباشد فساد آنقدر گسترده می شود که اصلا مبارزه با مفسدین سخت می شود. ولی اگر ما فساد را از سرچشمه خشک بکنیم. چگونه می شود؟ ما در دولت خودمان، یک سازمان بازرسی در دولت درست می کنیم و مساله مبارزه با فساد و پیشگیری از فساد را بر عهده تمام مدیران می گذاریم. الان مدیران دولتی وظیفه ای در پیشگیری از فساد ندارند چون به آنها گفته اند که قوه قضاییه باید این کار را بکند. بله قوه قضاییه وظیفه اش مبارزه با مفسدین است. اما خود دولت هم باید پیشگیری بکند. 

خود دولت باید سرچشمه فساد را خشک کند. خود دولت باید نظارت و بازرسی داشته باشد. لذا ما یک سازمان بازرسی دولتی، در درون دولت تشکیل می دهیم که وظیفه اش هم  پیشگیری از فساد است و جلوی فساد را خواهند گرفت. جلوی امضاهای طلایی را خواهند گرفت.